GELEZEN IN:

Hoe Brazilië de Palestijnen hielp om de (Joodse) geschiedenis te herschrijven en daarmee de tempelberg gestolen heeft, zonder dat iemand het merkte. 

Auteur: Adam Eliyahu Berkowitz, 7 februari 2016

“De door hem gezonden troepen zullen de tempelburcht schenden en een einde maken aan het dagelijks offer en de 'huiveringwekkende gruwel' oprichten. Degenen die het verbond slecht onderhouden probeert hij door vleierijen tot afvalligheid te brengen, maar het volk dat zijn God kent is sterk en weerstaat de verleiding.” (Daniel 11:31-32)

(Photo: Embaixada do Estado da Palestina no Brasil/Facebook)

In wat word gezien als een simpel politiek steekspel betreffende de Israelische ambasadeur in Brazilië, lijkt meer op een rechtstreekse aanval op de Joodse rechten in Jeruzalem. Het lijkt erop dat Israël deze aanval heeft moeten incasseren in Brazilië.

Deze recente slag is december 2015 begonnen toen Minister President Benjamin Netanyahu het bericht kreeg dat Brazilië weigerde om Dami Dayan als ambasadeur te accepteren. Deze beslissing zou zijn gegrond op het feit dat de ambasadeur een leider zou zijn van "Kolonisten" in de regionale raad van Judea en Samaria. De Israelische diplomatieke missie naar Brazilië staat nog steeds niet onder de leiding van een ambasadeur.

Dit is niet de enige tegenwerping die Brazilië heeft gedaan, omdat het niet alleen tegen Dayan als persoon zelf gericht is. Het is onderdeel van een ongelijkmakend statement door de Braziliaanse regering van haar visie op het midden-Oosten. Minister President Benjamin Netanyahu heeft dit voorval geïdentificeerd als een grens op het slagveld (die ze niet willen paseren) door aan te kondigen dat het ambasadeur Dami Dayan is of geen ambasadeur in zijn geheel. In reactie daarop heeft Brazilië een duidelijk bericht gestuurd in de vorm van een nieuwe ambasade onder autoriteit van de Palestijnen in het Zuid amerikaanse land.

Gepost door: Embaixada do Estado da Palestina no Brasil op woensdag 3 februari 2016

Het nieuwe Palestijnse ambasade gebouw dat op 4 Februari is ingewijd is een nederig gebouw met een duidelijk ontwerp. Het is een achthoek maar zijn meest prominente detail is een gouden ronde koepel op de top. Dit ontwerp is niet uniek of uitzonderlijk. Het nieuwe ambasade gebouw van de Palestijnen is een verkleinde variant van de zogenaamde "Dome of the Rock". Waar deze voor staat is een duistere en dreigende open boodschap voor de hele wereld. Foto's van de inwijdingscermonie die gepost zijn op de facebookpagina van de ambasade tonen Palestijnse oficieele vertegenwoordigers die trots een sjaal dragen die de "Koepel van de Steen" laten zien, maar daarnaast een nog veel meer schokkend plaatje met een kaart van het Midden-Oosten. Wat opvalt aan deze kaart is de afwezigheid van Israel en de vervanging van Israel voor een compleet Palestijnse staat.

De Palestijnse staat heeft 96 diplomatieke en consulaire representaties in het buitenland maar dit is de enige, of mischien de eerste die onvoorwaardelijk schijnt te stellen dat de Palestijnen niet zullen rusten tot ze zich de tempelberg en heel Jeruzalem (in z'n geheel) zullen hebben toegeëigend. Zonder daarbij de intentie te tonen 'te willen onderhandelen'.

Brazilië heeft zijn visie en voorkeur voor de Palestijnen duidelijk gegeven (hoewel het niet door woorden is gezegd) door hun instemming te geven aan het trotse vertoon van de nieuwe Palestijnse ambasade, welke een van de eerste diplomatieke missies is in de westerse hemispheer. De Palestijnse droom van een één-staten oplossing (waar geen plaats is voor de Joden) heeft een thuis gevonden in Brazilië. Het lijkt nogal verrassend dat zulk een schaamteloze daad onopgemerkt kan blijven. Hoewel het in de pers duidelijk is aangegeven is het niet opgepakt en in de kranten genoemd door de wereldpers. Helaas is dit niet de eerste keer dat de waarheid rustig weggegooid mag worden, wanneer het bijvoorbeeld tot problemen kan leiden als het de tempelberg betreft (en wrs. zal het dan meer om het goud van de koepel gaan, om specifieker te zijn.)

De hele moslimwereld nam in september de kreet "Al Aqsa"aan toen geweld uitbrak in de "Moskee van de Steen". Dit werd gevolgd door het wapperen van vlaggen met de achthoek en zijn gouden koepel. Helaas is de achthoekige structuur en zijn gouden koepel niet de "Al Aqsa moskee".
Al Aqsa is een moskee naast (!) de gouden "Koepel van de Rots". De Al Aqsa moskee is overkoepeld door een kleine simpele zilveren koepel. In een meesterlijke Arabische wisseltruck is de "Koepel van de Rots"of "Qubbat Al-Sakhrah" (naar de onkundige wereld toe) plotseling
verwisseld in naamgeving naar de bekende "Al Aqsa moskee". Daarnaast wordt deze gepresenteerd als het eeuwige symbool van de Palestijnse natie.

"The New York Times" plaatste in Oktober een artikel getiteld "Historical Certainty Proves Elusive at Jerusalem's Holiest Place". Vertaald: "Historische Zekerheidsbewijzen bij de Exclusiviteit van de Heiligste Plaats van Jeruzalem". Dit artikel gaf goedkeuring aan diegenen die de claim van de eerste en tweede tempel op de tempelberg aanvochten. Ze gingen zelfs zover dat ze sugereerde dat de eerste en de tweede Tempel nooit zouden hebben bestaan, aangezien de enige bronnen te vinden zouden zijn in de bijbel met geen enkele archeologische bewijs.

Gepost door: Embaixada do Estado da Palestina no Brasil op dinsdag  2 februari 2016

De claim was adembenemend in zijn gedurfdheid. Het is een slag in het gezicht van alle drie de Abrahamitische religies, het Oude Testament en het Nieuwe Testament, de Koran en wat iedere bezoeker, aan Jeruzalem, met zijn of haar eigen ogen heeft gezien. Het publiek reageerde zeer sterk.
Bronnen in het artikel citeerden hun bezwaar tegen de manier waarop hun adviezen verkeerd werden gerepresenteerd. Daarop volgend heeft "The New York Times" het artikel gewijzigd. Toch blijft het een feit, voor iedereen duidelijk te zien, dat wanneer het gaat om de geschiedenis van de Tempelberg, de dialoog niet van belang wordt geacht. In Brazilië word deze leugen op misdadige wijze breed uitgemeten in de pers. Veel landen hebben de Palestijnse staat erkend in een proces dat vooraf gaat aan een 'onderhandelingsproces voor vrede'.

Vrij recent heeft Frankrijk bijvoorbeeld gedreigd met het feit dat als Israel niet tot een overeenkomst komt met de PA; ook zij zich zullen vervoegen bij de 136 landen die hen al erkend hebben als een staat. De ambasade van de Palestijnen in Brazilië is de nieuwste manifestatie van de Palestijnse agenda omhet Joodse karakter van de staat Israel te delegitimizeren. Dit is een agenda die meer en meer steun wint op globaal niveau. Deze forse daad van de Braziliaanse regering gooit de inzet van de weddenschap omhoog. Hiermee krijgt deze slag niet alleen een politieke zijde maar ook een spirituele en een bijbelse zijde.  


Out of the depths I cry to YOU


The Biblical Prophecies Are Happening Right Now, And This Is How You Know


De rest van de wereld tegen Israel

Een artikel van Likoed Nederland van 4 februari 2016



De Nederlandse regering vindt dat organisaties die terroristische aanslagen op Nederlanders vereren, toch in aanmerking blijven komen voor Nederlandse overheidssubsidi
e
Likoedbericht van 3 mei 2016

 Dit blijkt uit de antwoorden van de ministers van Buitenlandse Zaken Koenders en van Ontwikkelingssamenwerking Ploumen (beide PvdA) op Kamervragen van VNL-Kamerlid Joram van Klaveren.

 De Kamervragen die Van Klaveren stelde, betroffen Nederlandse overheidssubsidie die gegeven werd aan de Palestijnse vrouwenorganisatie RWDS, die op 8 maart een eerbetoon organiseerde voor de Palestijnse terrorist Baha Alyan.

Alyan pleegde in oktober 2015 een aanslag in Jeruzalem waarbij drie Israëlische Joden werden vermoord en de Nederlands-christelijke Marike Veldman zwaar werd verwond. De islam was de drijfveer, want tijdens de aanslag werd ‘Allah Akbar’ geschreeuwd.

 De Nederlandse regering erkent dat deze RWDS nog in 2015 Nederlandse overheidssubsidie ontving, die Oxfam-Novib namens Nederland mocht toekennen.



Interview met Dov een 25 jarige reservist voor de IDF  

(Israël Defense Forces)

 In de afgelopen tijd heeft hij al drie maten verloren in de laatste oorlog in Gaza. Over twee kan hij niet praten, omdat hun sterven te erg was en nog te vers in het geheugen ligt.

We vragen ook wel veel aan hem, maar doen dat met een zekere terughoudendheid, want hij heeft met eigen ogen de gruwelen gezien, gepleegd door de Hamas. Dov heeft ondanks zijn traumatische ervaringen een krachtige uitstraling. Hij geeft aan de kant een nuchtere uitleg, maar deelt ook vanuit zijn hart over de dilemma's waar hij als soldaat mee te maken heeft en waar nauwelijks mee om te gaan is. De normen en waarden van het IDF-leger zijn de hoogste van de wereld, al wil die wereld dat zelden geloven. Maar zij moeten het opnemen tegen schurken en moordenaars die de dood liefhebben en zelfs hun vrouwen en kinderen niet sparen, maar opofferen voor het grote doel: Volledige uitroeiing van het Joodse volk!

Dov en zijn team, zijn 25 man sterk, hebben de opdracht specifieke huizen in Gaza te doorzoeken op terroristen, wapens en verborgen tunnels. Levensgevaarlijk werk vanwege de sluipschutters, boobytraps en andere valkuilen.

Hier een van zijn verhalen:

“We naderen het huis van verschillende kanten. Met onze wapens op scherp gaan we zeer omzichtig te werk, want de vijand is duidelijk aanwezig en wacht op ons. Vanuit een bovenverdieping van het huis beginnen de machinegeweren te vuren, maar we hebben geleerd hoe we de schutters moeten uitschakelen. En midden in dat vuurgevecht gaat de voordeur open en komt een groep van 14 tieners naar buiten. Ongewapende jongens van zo'n 14 jaar oud, met angst op het gezicht. Tussen hen in komen 3 terroristen mee die over de hoofden van de van deze kinderen het vuur op ons openen. Direct geeft onze officier het bevel “Staakt het vuren!” We duiken naar de grond en verbergen ons! Ons is ten strengste verboden om op vrouwen, kinderen en ongewapende mensen te schieten. Bij de Israëlische wet is dat vastgelegd en als een soldaat of een team hiermee de fout ingaat dan wordt dat direct en uiterst streng gestraft. Je kan dus niets anders doen dan je terugtrekken.”

In een van de andere huizen vinden ze een drie jarig Palestijns meisje met een bomgordel om! Hier is maar één woord voor satanisch!!

voor u gelezen in Tijdstip 5e jaargang nr. 1

 

Voor u gelezen en gehoord:

In Lucas 16 (grondvertaling van de nederlandse bijbel, genomen van god rules.net) staat het volgende:

"En Hij zeide ook tot Zijn discipelen: Er was een zeker rijk mens, welke een rentmeester had; en deze werd bij hem verklaagd, als die zijn goederen doorbracht. En hij riep hem, en zeide tot hem: Hoe hoor ik dit van u? Geef rekenschap van uw rentmeesterschap; want gij zult geen rentmeester meer kunnen zijn. En de rentmeester zeide bij zichzelven: Wat zal ik doen, dewijl mijn heer dit rentmeesterschap van mij neemt? Graven kan ik niet; te bedelen schaam ik mij. Ik weet, wat ik doen zal, opdat, wanneer ik van het rentmeesterschap afgezet zal wezen, zij mij in hun huizen ontvangen.

En hij riep tot zich een iegelijk van de schuldenaars zijns heeren, en zeide tot den eersten: Hoeveel zijt gij mijn heer schuldig? En hij zeide: Honderd vaten olie. En hij zeide tot hem: Neem uw handschrift, en nederzittende, schrijf haastelijk vijftig. Daarna zeide hij tot een anderen: En gij, hoeveel zijt gij schuldig? En hij zeide: Honderd mudden tarwe. En hij zeide tot hem: Neem uw handschrift, en schrijftachtig.

En de heer prees den onrechtvaardigen rentmeester, omdat hij voorzichtiglijk gedaan had; want de kinderen dezer wereld zijn voorzichtiger, dan de kinderen des lichts, in hun geslacht. En Ik zeg ulieden: Maakt uzelven vrienden uit den onrechtvaardigen Mammon, opdat, wanneer het u ontbreken zal, zij u mogen ontvangen in de eeuwige tabernakelen. Die getrouw is in het minste, die is ook in het grote getrouw; en die in het minste onrechtvaardig is, die is ook in het grote onrechtvaardig. Zo gij dan in den onrechtvaardigen Mammon niet getrouw zijt geweest, wie zal u het ware toevertrouwen? En zo gij in eens anders goed niet getrouw zijt geweest, wie zal u het uwe geven? Geen huisknecht kan twee heren dienen; want of hij zal den enen haten, en den anderen liefhebben, of hij zal den enen aanhangen, en den anderen verachten; gijkunt God niet dienen en den Mammon.

En al deze dingen hoorden ook de Farizeen, die geldgierig waren, en zij beschimpten Hem. En Hij zeide tot hen: Gij zijt het, die uzelven rechtvaardigt voor de mensen; maar God kent uw harten; want dat hoog is onder de mensen, is een gruwel voor God. De wet en de profeten zijn tot op Johannes; van dien tijd af wordt het Koninkrijk Gods verkondigd, en een iegelijk doet geweld op hetzelve. En het is lichter, dat de hemel en de aarde voorbijgaan, dan dat een tittel der wet valle.

En er was een zeker rijk mens, en was gekleed met purper en zeer fijn lijnwaad, levende allen dag vrolijk en prachtig. En er was een zeker bedelaar, met name Lazarus, welke lag voor zijn poort vol zweren; En begeerde verzadigd te worden van de kruimkens, die van de tafel des rijken vielen; maar ook de honden kwamen en lekten zijn zweren. En het geschiedde, dat de bedelaar stierf, en van de engelen gedragen werd in den schoot van Abraham. En de rijke stierf ook, en werd begraven. En als hij in de hel zijn ogen ophief, zijnde in de pijn, zag hij Abraham van verre, en Lazarus in zijn schoot. En hij riep en zeide: Vader Abraham, ontferm u mijner, en zend Lazarus, dat hij het uiterste zijns vingers in het water dope, en verkoele mijn tong; want ik lijdsmarten in deze vlam. Maar Abraham zeide: Kind, gedenk, dat gij uw goed ontvangen hebt in uw leven, en Lazarus desgelijks het kwade; en nu wordt hij vertroost, en gij lijdts marten. En boven dit alles, tussen ons en ulieden is een grote klove gevestigd, zodat degenen, die van hier tot u willen overgaan, niet zouden kunnen, noch ook die daarzijn, van daar tot ons overkomen.

En hij zeide: Ik bid u dan, vader, dat gij hem (de arme man) zendt tot mijns vaders huis; Want ik heb vijf broeders; dat hij hun dit betuige, opdat ook zij niet komen in deze plaats der pijniging. Abraham zeide tot hem: Zij hebben Mozes en de profeten, dat zij die horen. En hij zeide: Neen, vader Abraham, maar zo iemand van de doden tot hen heenging, zij zouden zich bekeren. Doch Abraham zeide tot hem: Indien zij Mozes en de profeten niet horen, zo zullen zij ook, al waren het, dat er iemand uit de doden opstond, zich niet laten gezeggen."

Deze (engelstalige) link bevat het verhaal van een Joodse man die terugkeerde (nadat hij een aantal minuten overleden was in een taxi, onderweg naar het ziekenhuis). Hij ging verder dan onze fysieke wereld. Zijn (chassidisch) verhaal is een waarschuwend (bijna-)dood-ervaring, wat past bij het verhaal van de arme Lazarus en de rijke koopman en wat ook past in onze tijd, waarin we zoveel aan ons hoofd hebben dat we ons veel bewuster moeten zijn van de aanwezigheid van G-D.  De waarheid is dat G-D geëerd wil zijn door ons dagelijks leven heen en dat vraagt regelmatige bezinning en een bewust terugkeer naar Bijbelse principes in het eigen leven. Dan blijken de kleine en grotere  dingen die je kunt doen voor een ander en datgene wat je doet voor de Allerhoogste Zelf, (zonder dat iemand daar getuige van is en uit persoonlijke overtuiging)  als een 'mitswe'  te werken - tot eer van de HEER van dit leven. Ze blijken belangrijk te zijn voor wie je bent als de tijd komt dat je deze aarde verlaat.  Geloof zonder werken (geestelijke en praktische werken, beiden)  is een dood geloof. Inderdaad, dat is helemaal waar, maar je identiteit (hier en nu), dat wat je geworden bent - als persoon -  door eigen keuzes, neem je mee na dit aardse leven. Al het andere laat je achter.

Denkt u alstublieft niet bij het kijken van deze link: 'Dit is mij te Joods of te wettisch.'  maar kijkt u door de woorden van deze man heen en leg het als een maatstaf naast uw eigen leven. We kunnen er allemaal van leren. We zijn allemaal van dezelfde lap gescheurd die 'met zonde besmeurd' heet.  Het begrip zonde is het 'missen van het doel waarvoor je ter wereld kwam'.  Daarom was het nodig dat er een reddingsplan kwam om ons de mogelijkheid te geven het anders te doen. Aan ons is het om dat reddingsplan (door Yeshua en wat Hij leerde) aan te nemen of niet. Yeshua was een Jood onder Zijn Eigen volk en liet weten Wie Hij was door wat Hij deed en zei. Echter Zijn achtergrond verloochende Hij niet. In Johannes 10:32 zegt Yeshua: "Ik heb u vele goede werken doen zien vanwege mijn Vader; om welk van die werken wilt gij Mij stenigen?" 

Leest u Mattheus 5 eens door, dit is verhelderend. 

 

Voor u gelezen


Man staat op uit de dood - getuigenis in de vergadering van de Verenigde Naties


Al sinds 2013 steunt de Stichting Kinderpostzegels organisaties met een anti-Israëlische politieke agenda.
En benadeelt zo Israëlische kinderen.

Als gevolg van alle negatieve publiciteit die dat de afgelopen jaren gaf, steunt het dit jaar wel andere Palestijnse organisaties. Echter, twee daarvan vallen onder Pax Christi, dat partij kiest in het conflict en actief is in boycotacties van Israëlische producten. 

Dus wéér worden Palestijnse organisaties gesteund die politiek bezig zijn, die bezig zijn om de schuld van het conflict bij slechts één partij te leggen. En die met hun oproepen tot boycots Israël en dus ook Israelische kinderen willen treffen. Het oproepen tot boycots van slechts één partij (de enige Joodse staat) bij slechts één van de wereldwijd honderd betwiste gebieden getuigt tevens van discriminatie.

Wie bijvoorbeeld de website van het door Kinderpostzegels nieuw gesteunde ‘Arab Educational Institute’ bekijkt, ziet niets over een streven om in vrede met Israëli’s samen te leven. Maar wel veel over boycots en over andere tegen Israël gerichte politieke activiteiten. Het is een trieste geschiedenis.

Jarenlang doneerde de stichting Kinderpostzegels aan de Palestijnse Holy Land Trust, dat ook trainingen [ed. : van jongeren] voor Hamas verzorgde. Hamas, dat in haar Handvest nog altijd stelt dat het islamitische plicht is om de Joden uit te roeien.  In 2014 besteedden een 25-tal media hier aandacht aan.

De website van Kinderpostzegels biedt nog altijd geen duidelijkheid of openheid over dit beleid. Elk jaar moeten bezorgde ouders en donateurs daar opnieuw naar vragen. Zij krijgen dan misleidende of zelfs volledig onjuiste antwoorden.
Vorig jaar bijvoorbeeld ontkende de stichting Kinderpostzegels in haar communicatie dat het de Holy Land Trust nog steunde, maar bij doorvragen van journalisten moest zij dit alsnog toegeven. Zelfs de directeur van Kinderpostzegels mevrouw van Haaren ontkende het eerst in een radio-interview, maar bij doorvragen gaf zij het toe: “Wij betreuren het enorm dat zij samenwerken met de Holy Land Trust.”
De directeur zei daarover in de uitzending: “Wij zijn hier natuurlijk ook wel weer van geschrokken en wij zullen ons opnieuw beraden hoe wij hier mee om moeten gaan.”

Dat heeft nog weinig uitgehaald.

Dit jaar laat Kinderpostzegels weten, trouwens weer alleen als daarom gevraagd wordt: “In Bosnië-Herzegovina, Cambodja en de Palestijnse Gebieden komen er geen nieuwe projecten meer bij, aangezien wij onze activiteiten in deze gebieden afbouwen.”  Ook deze informatie klopt weer niet, want er wordt dit jaar integendeel een tiental nieuwe projecten gesteund – waaronder opnieuw van organisaties die (ook) een politieke agenda hebben.  Toch strijkt de directeur voor dit wanbeleid jaarlijks ruim een ton op en stuurt goed bedoelende maar onwetende Nederlandse kinderen daarvoor op pad.

Veroordeling van de Palestijnse ophitsing en terreur door de wereldgemeenschap

 Als we samen delen wat we hebben, dan hebben we meer. In dit oude verhaal uit de middeleeuwen (volgens de Portugese traditie) komt dit mooi tot uitdrukking.  Volgens de officiële lezing vond deze gebeurtenis plaats  in  Almeirim; tot op de dag van vandaag hebben vrijwel alle restaurants in die plaats nabij Lissabon de ‘ Sopa de Pedra ‘ ("Steensoep") op hun menu.

De basis van het verhaal

Wanneer een vagebond honger heeft, bedenkt hij een slimme manier om gratis aan eten te komen. Hij maakt een vrouw wijs dat hij soep kan koken van een speciale steen, de soepsteen. Hij krijgt van haar een pan met water en stopt er de soepsteen in en langzaam maar zeker ontstaat er een heerlijke soep. Maar of dat nu door die steen komt ?

Het verhaal van de soepsteen

Ergens in een ver dorpje in de bergen voelden de mensen er zich niet meer gelukkig. Vroeger was dat anders. Wanneer de zon van achter de bergruggen tevoorschijn kwam, gingen ze fluitend aan het werk. Maar nu was het anders. Iedereen keek sip. Iedereen dacht alleen maar aan 'overleven in een tijd van voedseltekorten'.  Iedereen dacht, dat er eten tekort was, en daarom spaarde iedereen al het eten dat hij kon bemachtigen op in zijn kelder. Op een dag, kwam er een vreemde man in het dorp aan. Hij was schamel gekleed, was in dagen niet meer geschoren en zag er graadmager uit. Maar, hij had blinkende, fonkelende ogen en een gezicht dat altijd leek te lachen. "Waarom kijkt iedereen zo sip?" vroeg de man. "We hebben honger, en er bijna niets te eten" kreeg hij als antwoord.

De vreemdeling krabde even in zijn stoppelbaard, zette zijn hoge hoed wat naar achter en dacht na. Opeens zei hij: "Ik zal voor jullie soep maken."
"Soep?" vroegen de mensen, en waarmee zouden we dan wel soep maken?"
"Geen nood" zei de man; "Ik heb immers een soepsteen bij. En daarvan maak je de lekkerste soep ter wereld."

De mensen van het dorp die het hoorden, konden hun oren niet geloven: Een soepsteen, neen, daar hadden ze nog nooit van gehoord. En het nieuws verspreidde zich als een vuurtje in het dorp. "Maar ik heb wel een ketel water nodig" zei de man. De mensen haalden een grote ketel met water en zetten die op het vuur. Met een groot gebaar haalde de man voorzichtig de soepsteen uit zijn zak en legde die in het water dat al begon te koken.

Even later ging hij proeven."Hmmmm...heerlijk" zei de men; "Maar de soep zou nog iets beter zijn, als we er wat aardappelen bij deden; heeft er soms iemand een paar aardappeltjes?" Sommige mensen die hoopten om ook eens van de soep te mogen proeven, brachten een paar kleine aardappeltjes aan.

Na een tijdje proefde de man weer: "Prima!" zei de man maar het zou nog beter smaken, als we er wat groeten bij deden." Wie enkele groenten kan missen mag straks ook een bordje van mijn heerlijke soep." Verlegen kwamen enkele bewoners met nog wat prei en selderij, en een vrouw bracht een een bond worteltjes. Het begon al heerlijk te ruiken op het marktplein, en steeds meer mensen kwamen kijken en snuffelen rond de grote soeppot.

Ze is bijna klaar, maar als we er nu nog wat kruiden en wat zout zouden indoen, dan zal het de beste soep van heel de wereld zijn. Oh ja, en misschien hebben we ook nog een stuk soepvlees." De dikke herbergier, die een echte smulpaap was, droomde al van een heerlijk bord soep en kwam met een groot stuk soepvlees aangezeuld.

De geur van heerlijke soep vulde heel het dorp. Het duurde niet lang, of iedereen stond al klaar met een bord en een lepel om van de heerlijke soep te proeven.

Toen de soep klaar was, werd de soep uitgedeeld, en iedereen mocht er een bord van nemen, want iedereen had ook iets van zijn eigen voorraad gegeven. Alle bewoners begonnen te smullen en te smakken. Zo'n heerlijke soep hadden ze nog nooit geproefd. En telkens kwamen ze weer om hun bord te vullen. Ook de kinderen aten hun buikje rond. Iedereen voelde zich weer blij, en je kon zien aan de mensen, dat ze er echt van genoten hadden. De speelman haalde zijn viool uit de beschermhoes en begon te spelen en de mensen begonnen te dansen en te lachen. De vreugde was in het dorp teruggekeerd.

"Het spijt me." Zei de vreemde man, maar ik moet vertrekken. Alle mensen vonden het jammer. "Maar de soepsteen mag je houden" zei de man. Om zulke lekkere soep te maken, moet je telkens doen, zoals je vandaag gedaan hebt: samen delen van wat je nog thuis hebt, zodat iedereen ervan kan genieten."

De mensen knikten en voelden zich dolgelukkig, dat ze de soepsteen mochten houden. De man was blij, dat hij de vreugde in het dorp had teruggebracht. En eventjes buiten het dorp bukte de man zich......Hij raapte weer een steen van de grond en stak die in zijn zak...

*** EIND ***

De moraal: Iedereen heeft iets in te brengen in dit leven in het leven van degene die naast je staat. Ook al is het maar een heel klein gebaar. Denk nooit dat iets niet belangrijk is.  Samen begrijp je veel meer van de liefde die de HEERE voor ons heeft.

Dat u in staat mag zijn om samen met alle heiligen te vatten wat de lengte en de breedte, de hoogte en de diepte is, en dat u in staat bent de liefde te kennen van Christus, die alle kennis te boven gaat; dat u geheel vervuld wordt van de volheid van God.
Efeze 3:18. 19



Goed Nieuws, ter bemoediging

* 'Ik aborteerde meer dan 48.000 baby's...'
Meer dan 48.000 baby's had aborteur Stojan Adasevic al vermoord. Toen kwam het moment dat hij een voetje en een handje van een geaborteerd kindje zag bewegen. En bij een volgende abortus klopte het hartje van het geaborteerde kindje nog, terwijl hij het in zijn hand hield. Korte tijd later hield het op te kloppen. Als door een bliksemflits werd hij getroffen en gingen zijn ogen open voor wat hij had gedaan.

Vorige week schreef ik over de schokkende handel in (delen van) geaborteerde kinderen. Deze week het schokkende verhaal van de Servische aborteur Stojan Adasevic.
Het zou een routine abortus worden, vroeg in het tweede trimester. Het was al de negende abortus voor deze vrouw, zo vertelt de voormalige Servische aborteur in de documentaire 'Het Eerste Uur'. Zelf geeft hij aan meer dan 48.000 abortussen te hebben uitgevoerd, anderen weten zeker dat het er wel 60.000 zijn geweest.

Adasevic geeft twee redenen waarom hij zich nu inzet vóór het leven: een ongewone serie dromen en de schokkende ervaringen tijdens de laatste abortussen die hij uitvoerde.
Hij vertelt: 'Ik opende de baarmoeder en scheurde de placenta open, waardoor het vruchtwater naar buiten stroomde. Met de abortustang ging ik de baarmoeder in, pakte iets vast en verpletterde het eerst, verwijderde het toen en gooide het op een doek. Toen ik keek zag ik een handje, een vrij grote hand. Het kindje was 3, misschien 4 maanden oud.
Iemand had wat jodium op de tafel gemorst. De hand van de geaborteerde baby kwam zodanig op de tafel terecht, dat de zenuwuiteinden in aanraking kwamen met dat jodium. Daardoor bewoog het handje. Ik was verbijsterd.
Opnieuw ging ik met de tang aan de slag en kneep weer iets stuk en haalde het eruit. Het bleek een beentje te zijn. Hoewel het niet mijn bedoeling was, viel dat beentje vlak naast dat armpje van de geaborteerde baby. Toen dat ook in aanraking met het jodium kwam, bewoog zowel dat been, als ook de arm nog een keer.'

Nadat hij bij weer een abortus dacht dat hij alle delen van het ongeboren kind had en de inhoud naar buiten haalde, zag hij opeens het hart van het kindje in zijn hand. Het klopte nog. Klop... klop...klop... 'Ik dacht dat ik gek werd. Ik zag dat de hartslag minder werd, steeds langzamer en toen stopte. Nu wist ik het zeker: ik had een mens gedood.'

Deze bizarre en vreselijke ervaring opende de ogen van Adasevic voor zijn horrorpraktijken, die trouwens heel 'gewoon' waren toen het communisme nog heerste in Oost-Europa en Rusland. 'Deze krachtige ontmoeting met het mens-zijn van een ongeborene stond in schril contrast met alles wat ik had geleerd.'
Over zijn vroegere werk als aborteur vertelt hij: 'Er waren dagen dat ik 20, 25, 30 of zelfs 35 abortussen per dag deed. We werkten 5 dagen per week. Ik was getraind om een ongeboren baby te zien als onmenselijk. Ik dacht dat het leven pas begon bij de geboorte. Dat had ik geleerd. Tot die tijd is een foetus net zoiets als alle andere organen in het vrouwenlichaam. En een verwijdering van zo'n orgaan is geen moord.'
'Alleen een kind dat geboren was en had gehuild, kon worden gedood. Had het niet gehuild, dan kon er geen sprake zijn van moord. Daarom werden kinderen die compleet geboren werden, direct met hun hoofd in een emmer water gehouden, zodat ze water inademden in plaats van lucht. Ze zouden nooit huilen, dus was het geen moord. Verschrikkelijk, maar zo gingen die dingen.'

 


Joodse / Bijbelse Heilige Dagen en de menselijke zwangerschap


Zola Levitt ontdekte een verbazingwekkende correlatie tussen de Joodse Heilige Dagen en de zwangerschap van een menselijke baby, vanaf de conceptie tot de geboorte. Tijdens de voorbereiding voor het schrijven van een boek voor nieuwe ouders, nam Zola contact op met een gynaecoloog voor hulp om de zwangerschapsperiode te leren begrijpen.

Tijdens die sessie toonde de gynaecoloog hem een serie foto's, en wees het eerste begin (een ei en een spermacel) en zei:"Op de veertiende dag van de eerste maand, komt een ei vrij." Die verklaring raakte een snaar in zijn Joodse geest, want dat was de datum van het Pascha. Hij herinnerde zich het geroosterde ei in het familie diner op elke Seder. Nu, voor de eerste keer, hij wist welke betekenis het had! Hij wilde de gynaecoloog niet afleiden van het onderwerp en zei niets, maar bleef luisteren.

 De gynaecoloog ging verder: "Het ei moet binnen 24 uur worden bevrucht, of het sterft af." Dit nu herinnerde Zola aan het Feest van de Ongezuurde Broden en het zaad, het graan dat 'in de grond viel en stierf' met het oog erop om de oogst produceren, de eersteling van wat is gebracht bij God. Vervolgens zei de gynaecoloog: "Binnen twee tot zes dagen, hecht de bevruchte eicel zich aan de wand van de baarmoeder en begint te groeien." En ja hoor, dacht Zola: "Het Feest van de Ongezuurde broden wordt overal gevierd, tot zes dagen na Pesach!"

 Vervolgens werd hem een foto getoond van een embryo met armen, handen, vingers, benen, voeten, tenen, een hoofd, ogen, enz. De ondertitel zei: "Vijftig dagen." De gynaecoloog ging verder. Rond de vijftigste dag, de embryo neemt de vorm aan van een menselijk wezen. Tot op dat punt, weten we niets het is als een eend of een kikkervisje. Zola dacht: "Dat is Shavuot!"

 De volgende foto toonde het embryo aan zeven maanden. De gynaecoloog zei: "Op de eerste dag van de zevende maand, de baby's gehoor is ontwikkeld. Voor het eerst kan het horen en onderscheiden geluiden buiten de baarmoeder." Zola wist dat dit de datum was voor de Joodse Feest van de bazuinen.
De gynaecoloog ging verder. Op de tiende dag van de zevende maand: de hemoglobine van het bloed verandert van die van de moeder in één van zelfvoorziening voor de baby. Zola dacht: "Dat is de Grote Verzoendag, wanneer het bloed in het Heilige der heiligen werd gebracht!"

 Vervolgens zei de gynaecoloog: Op de vijftiende dag van de zevende maand, worden de longen volledig ontwikkeld. Als het vóór, die tijd geboren wordt, dan zou de baby een harde tijd doormaken met het ademhalen. En Zola dacht: "Dat is het Loofhuttenfeest, een tijd van het vieren van de tempel, de thuisbasis van de glorie van de Shekinah of de Geest van God." In het Nieuwe Testament, de Griekse term pneuma, normaal vertaald als "adem" wordt toegepast op de Ruach HaKodesh (Heilige Geest).

 De geboorte vindt plaats op de tiende dag van de negende maand. Acht dagen na de geboorte, in de joodse gezinnen, wordt de zoon besneden. Zola merkte op dat de acht dagen van Chanoeka gevierd worden precies op het schema van negen maanden en tien dagen na Pesach.

 Geen mens zou 3.500 jaar geleden de zwangerschapsperiode hebben begrepen. De inrichting van de Joodse Heilige Dagen die aan Mozes door de Altijd Aanwezige Zelf werd gegeven. De correlatie met de menselijke zwangerschapsperiode is niet alleen opmerkelijk, maar bewijst weer "Intelligent Design". Het bewijst het bestaan van een intelligentie buiten deze wereld. Het bewijst dat er een Schepper G'd is die de stappen van de mens leidt.

 Bron: www.wimjongman.nl


  I.S kidnapt in Libië 88 christenen uit Eritrea
14 juni 2015,  Dirk van Genderen 16-08-2015

I.S terroristen dreven in Libië een grote groep vluchtelingen, die in Libië onderweg waren naar de kust voor de oversteek naar Europa, bij elkaar en vroegen hen of ze christenen waren of moslims?  Alle 88 Eritreaanse christenen zijn door de de terroristen meegenomen naar een onbekende bestemming.


Polen zet grens open voor vervolgde Christenen.
Dirk van Genderen, 31 mei 2015

Polen heeft besloten de grenzen open te zetten voor vervolgde christenen uit het Midden Oosten. Zestig families uit Syrië zijn welkom. Volgens Premier Ewa Kopacz is dit een begin. Christenen die op een barbaarse manier in Syrië worden vervolgd, verdienen het om snel opgenomen te worden door christelijke landen als Polen. Vogens "Radio Polen" zouden 1500 Syrische christenen naar Polene willen komen om er asiel aan te vragen.


Spijtbetuiging kerk Oostenrijk over Jodenhaat
R.D. 15 mei 2015

 Wenen. Protestantse kerken en de Rooms Katholieke kerk in Oostenrijk hebben spijt betuigd over hun Jodenhaat voorafgaand aan en tijdens de Tweede wereldoorlog. De kerken veroordeelden vrijdag hun eigen antisemitisme in twee afzonderlijke verklaringen, melden de nieuwsdienst JNS.org De Katholieke kerk moet haar deel van de verantwoordelijkheid erkennen voor het creëren van een klimaat van minachting en haat tegen de Joden vóór het nazitijdperk aldus de Oostenrijkse kardinaal Schoenborn. De Katholieke kerk moet haar deel van de verantwoordelijkheid erkennen voor het creëren van een klimaat van minachting en haat tegen de Joden vóór het nazitijdperk aldus de Oostenrijkse kardinaal Schoenborn.

 UNHCR (ons Europa)
Auteur: Marc Goldberg.
Vertaling en bewerking: Brabosh, 12 april 2015.

Terwijl Israëlische soldaten afgelopen zomer Gaza bestormden, werden de straten van Europa overspoeld door demonstranten. Er waren virtuele rellen buiten de Israëlische ambassade in Londen, tienduizenden mensen marcheerden ter ondersteuning van de Palestijnen, net zoals zij dat ook deden in Parijs, Madrid en elders.
Met elke mars werd er gekreten dat het Israëlische leger een bloedbad in Gaza pleegde. Facebook en Twitter puilden uit met foto's van dode Palestijnse kinderen. Er was geen bloedbad van Palestijnen door toedoen van het Israëlische leger afgelopen zomer. Maar in Syrië bestaat het wel. Nu, op dit ogenblik dat u dit leest. Maar het zal u vergeven worden als u zich daar niet bewust van bent. Deze keer zijn er geen tienduizenden die demonstreren op straat. Er zijn helemaal geen demonstraties. Geen samenkomsten met hoogdravende toespraken. Er zijn geen kreten over een bloedbad. Er zijn geen eisen aan regeringen om actie te ondernemen.
Er is enkel een droevige, oorverdovende stilte. Het is niet alsof de mensen niet weten wat er gebeurt in het grootste Palestijnse vluchtelingenkamp in Syrië, Yarmoek. Het verhaal werd breed uitgemeten in het nieuws en het werd gepubliceerd door elke grote krant over de hele wereld.

Toch is er nog geen actie. De hitte, de opwinding, het activisme van afgelopen zomer is nergens te vinden. Nochtans is er in het Verenigd Koninkrijk geen tekort aan organisaties die zich hebben toegelegd op de Palestijnse zaak, net zomin in Nederland en in België.
De Palestine Solidarity Campaign, was de belangrijkste organisator van de demonstraties en van een boycotcampagne tegen Israël en toch wordt de kwestie van Palestijns lijden in Syrië opvallend doodgezwegen op hun website. Toevoeging van Likoed Nederland: Hetzelfde geldt voor de websites van Nederlandse zogenaamde pro-Palestijnen als Dries van Agt, Anja Meulenbelt en Gretta Duisenberg.

Er worden geen evenementen gepland, er zijn geen oproepen voor hulp, er zijn geen plannen om te lobbyen bij leden van het Britse parlement om in actie te komen. Er heerst enkel stilte. En ik wil weten hoe dit mogelijk is. Hoe kan het gebeuren dat wanneer Israël zichzelf verdedigt dat duizenden de straten innemen, de activisten met hun megafoons gaan marcheren, de hele machinerie van campagnes meteen op gang komt met brieven schrijven en eisen aan politici om in actie te komen. Maar als er een èchte slachting van Palestijnen gebeurt er stilte heerst binnen elke organisatie die beweert campagne te voeren namens de Palestijnen.
Dit is een bizarre gang van zaken. Maar misschien dat zij enkel het voorbeeld volgen van Mahmoud Abbas, de president van de Palestijnse Autoriteit. Zijn profetische woorden omtrent het lot van de Palestijnen in Syrië uit 2013 bewijzen vandaag dat ze waar zijn: "Het is beter dat zij sterven in Syrië dan dat zij hun recht op terugkeer opgeven."
Als 'straf' voor premier Netanyahu's verkiezingsbelofte niet akkoord te zullen gaan met een onafhankelijke Palestijnse staat in Judea en Samaria heeft de Amerikaanse regering Obama besloten om Israël niet langer te beschermen in de VN-Mensen'rechten'raad (UNHCR). Die door linkse- en moslimlanden beheerste raad richt zijn pijlen zich sinds mensenheugenis voornamelijk op de Joodse staat, terwijl het de misstanden in de eigen landen compleet negeert. Er kan met recht gesteld wordt dat de UNHCR speciaal werd opgericht om enkel Israël aan te vallen.

Gezegde

Uitspraak van Corrie ten Boom

Als de mens luistert, spreekt God.

Als de mens gehoorzaamt, handelt God.

Als de mens bidt, geeft God kracht.

Israël of Palestina

Israël of Palestina - van wie is het land nu eigenlijk? 
Bron: Xandernieuws

Is het al ruim 61 jaar durende conflict tussen Israël en de Arabieren alleen op te lossen door een allesbeslissende eindstrijd?

holylandsatellite7200big

Nu de wereld onder leiding van de kersverse Nobelprijswinnaar Barack Obama bereid lijkt om Israël te dwingen om de 'bezetting' van de Westelijke Jordaanoever op te geven en in te stemmen met de oprichting van 'Palestina' -wat volgens zowel vriend als vijand het begin van het einde van de Joodse Staat zal betekenen- is het temidden van alle door zowel de massa- als alternatieve media (des-)informatie noodzakelijker dan ooit om goed naar de historische feiten te kijken, die aan de basis lagen van het al ruim 61 jaar durende conflict, dat in toenemende mate de hele mensheid lijkt bezig te houden. Aan wie behoort het huidige Israël nu eigenlijk toe - aan de Joden, aan de Palestijnen, of aan allebei?


De geschiedenis in vogelvlucht

Een korte reis door de annalen van de geschiedenis leert dat onafhankelijke archeologen en historici zowel het bestaan als de veroveringen van het 'volk Israël' tussen 1200 en 1000 v.C. bevestigen, alsmede ook het feit dat het land van de Joden in 587 v.C. bezet werd door de Babyloniërs (Perzen), en zij als volk in slavernij gevoerd werden. Na de Perzen kwamen de Grieken, vervolgens de Hasmoneeën en na hen de Romeinen.

De Romeinen hadden het op een keer zó gehad met het Joodse verzet tegen hun bezetting, dat zij alles wat Joods was probeerden te vernietigen. Om die reden veranderden ze de naam van het gebied in 'Aelia Capitolina' en 'Israël' in 'Palestina'. Tussen 136 n.C. en 324 n.C. werden dan ook alle inwoners in het land 'Palestijnen' genoemd, zowel Grieken, Perzen als ook de Joden.

Na de Romeinen werd het land in de loop der eeuwen veroverd door de Byzantijnen, de Kruisvaarders, de Mamelukken en de Ottomanen. Van 1917 tot 1948 had het Britse Rijk de controle over 'Palestina'. Tijdens hun heerschappij creëerden ze een speciale staat voor de Arabieren die we nu als 'Palestijnen' kennen: Jordanië. Vandaag de dag is 60% - 80% van de bevolking van Jordanië inderdaad Palestijns. Overigens werden de aldaar levende Arabieren, die afkomstig waren uit een groot aantal verschillende landen, vóór 1948 nooit aangeduid met 'Palestijnen' - die naam bestond nog helemaal niet. 'De Palestijnen' hebben dan ook geen enkele op schrift staande historie.
Arabieren krijgen 87% van het land, maar gaan niet akkoord

Na de Tweede Wereldoorlog ging de VN, de opvolger van de Volkerenbond, akkoord met de heroprichting van het thuisland van de Joden: Israël. De VN had besloten om alle volkenrechterlijke beslissingen van de toenmalige Volkerenbond volledig over te nemen, op één na, namelijk het al in 1922 genomen besluit om de Joden een groot thuisland terug te geven (gebaseerd op de Balfour Declaratie uit 1917), te weten zowel het huidige Israël als de Arabische staat Jordanië. Vanwege de al aanwezige bewoners besloot de VN om circa 87% van het totale gebied aan de Arabieren te geven, en slechts 13% aan de Joden.

De Joden gingen akkoord met hun 13%, maar de Arabieren niet. Zij verwierpen het besluit van de internationale gemeenschap, en verklaarden het net opgerichte ministaatje Israël onmiddellijk massaal de oorlog. Ondanks het feit dat de Arabieren de VN-resoluties negeerden, greep niemand in. Tot verbazing van de hele wereld werd deze oorlog gewonnen door de Joden. Na de oorlog controleerde Egypte de Gazastrook en Jordanië Samaria en Judea, die pas vanaf dat moment de 'Westelijke Jordaanoever' werd genoemd. De enige landen ter wereld die de Jordaanse heerschappij over Judea en Samaria erkenden, waren Groot Brittannië en Pakistan. De rest van de wereld zag dit als een onrechtmatige bezetting.


De wereld zwijgt bij de Jordaanse bezetting van Judea en Samaria

Tussen 1948 en de Zesdaagse oorlog van 1967 was er nog geen enkele sprake van een Palestijnse claim op Judea en Samaria, ondanks het feit dat Jordanië deze gebieden volgens internationaal recht bezet hield. In de kranten en nieuwsmedia uit die tijd zullen mensen dan ook vergeefs zoeken naar een Palestijnse roep om 'onafhankelijkheid' of naar internationale verontwaardiging vanwege de Jordaanse bezetting; die was er niet. Misschien omdat destijds nog algemeen bekend was dat Jordanië speciaal was opgericht voor de in Brits Palestina wonende Arabieren, die we nu kennen als de 'Palestijnen'?

En waarom stonden noch Jordanië, noch Egypte, noch Syrië 'Palestijns zelfbestuur' toe in respectievelijk de 'Westbank' de 'Gazastrook' en de 'Golan hoogte', toen zij hier 19 jaar lang de controle over hadden? De Arabische Liga verbood zelfs officieel Palestijns zelfbestuur in deze gebieden, toen deze nog onder heerschappij van Arabieren stonden!

Toen Israël in 1967 van alle kanten werd aangevallen en opnieuw moest vechten om te overleven - en wederom tot verbazing en frustratie van velen won, veranderde alles. Tijdens de oorlog ver- of heroverde (al naar gelang uw eigen positie in deze) de Joden Oost Jeruzalem inclusief de Tempelberg, en tevens het door Jordanië bezette Judea en Samaria.


'Palestijnse Staat' pas uitgevonden ná oorlog in 1967

De Palestijnse Bevrijdingsorganisatie PLO, in 1964 opgericht met als doel de 'bevrijding' van héél Palestina (dus héél Israël), richtte pas NA de Israëlische herovering van Judea en Samaria in 1967 haar pijlen op dit gebied als zijnde 'bezet Palestijns territorium'. Dit, samen met de al eerder genoemde totale afwezigheid om de roep van een Palestijnse staat tussen '48 en '67, bewijst dat het de Palestijnen nooit werkelijk te doen was om de 'bevrijding' van de Westelijke Jordaanoever en de oprichting van een eigen land, maar enkel en alleen om het compleet verwijderen van alle Joden uit het hele, als Arabisch beschouwde gebied, een 'Jihad' of 'heilige oorlog', iets wat zij dan ook in hun statuten op schrift stelden als hun hoofddoel.

Als de Palestijnen zich wérkelijk als een 'onafhankelijk' en 'apart' volk beschouwen, met een 'rijke historie' en 'recht' op een eigen land, waarom streefden ze dan nooit eerder naar een eigen staat in de gebieden, die destijds onder controle van de Arabieren stonden? Verder zijn claims dat de Palestijnen de in de Bijbel genoemde 'Filistijnen' als voorouders zouden hebben, door onafhankelijke historici al lang en breed volledig van de hand gewezen. Verreweg de meeste Arabieren die in Israël leven hebben hun oorsprong in de massale immigratie, die in de 19e en 20e eeuw plaatsvond vanuit Egypte, Syrië, Libanon en andere moslimlanden.


Succesvolle Palestijnse leugenpropaganda verdraait de feiten

Na 1967 zijn de Palestijnen erin geslaagd om door hun voortdurende leugenpropaganda de Westerse opinie naar hun hand te zetten. Inmiddels zijn de meeste Westerlingen naief gaan geloven dat Israël 'Palestina' bezet houdt, en dat de Israëli's de oorzaak zijn van alle ellende. Daarbij houden verreweg de meesten van hen er een eigenaardige dubbele standaard op na. Zo worden de armoede en slechte levensomstandigheden op de Gazastrook geheel geweten aan het feit dat Israël de grenzen vrijwel gesloten houdt. Hierbij wordt gemakshalve vergeten dat de Gazastrook óók aan het Arabische 'broeder'volk Egypte grenst, maar daar hoor je nooit iemand over.

Een andere dubbele standaard is het feit dat er moord en brand geschreeuwd wordt over de Joodse 'nederzettingen' in Judea en Samaria, en stemt men in met de Palestijnse eis zoveel mogelijk van deze Joden, het liefste allemaal, moeten vertrekken. Tegelijkertijd wordt van Israël wél verwacht dat het 3 miljoen zogenaamde Palestijnse 'vluchtelingen' in het land opneemt! Naast het feit dat er in 1948 slechts 600.000 Arabische vluchtelingen waren, én de ook door de Palestijnse voorman Mahmoud Abbas toegegeven waarheid dat de meesten van hen vrijwillig zijn vertrokken, werden er in diezelfde periode 800.000 Joden uit de Arabische landen verjaagd, met verplichte achterlating van al hun bezittingen. Maar ook dat wordt gemakshalve maar even 'vergeten'.

Kennelijk telt het voor de internationale gemeenschap niet dat alleen in Israël zo'n 1 miljoen Arabieren in vrijheid mogen leven en werken. De Palestijnen hebben daarentegen verklaard dat in hun toekomstige eigen staat Joden en Christenen niet dezelfde rechten als de Islamitische Arabieren zullen krijgen, maar ook dat is kennelijk geen enkel bezwaar - net zomin als het feit dat op de recente Palestijnse conventie in Ramallah herhaald werd dat er nooit ingestemd zou worden met het bestaan van Israël als thuisland van de Joden, en dat het einddoel -ondanks de ooit gedane belofte in 'Oslo'- nog steeds is: de volledige 'bevrijding' van 'Palestina' van álle Joden.

Het is op zijn zachtst gezegd ironisch dat de Staat Israël moet vragen om erkenning door een niet-bestaande en zelfs nooit eerder bestaand hebbende staat genaamd 'Palestina'. Het is ronduit krankzinnig dat de wereld klaarblijkelijk verwacht dat Israël miljoenen 'Palestijnen' in het land toelaat, die hardnekkig weigeren om het bestaansrecht van de aldaar levende Joden te erkennen. Niet voor niets hebben de Palestijnen tot drie keer toe (1948, Oslo en Camp David) een eigen staat afgewezen, want zij willen, zoals Arafat het destijds voor de microfoons verklaarde, 'alles'.

Haat tegen Israël en Joden heeft religieus motief

De verblinding van de wereld voor de werkelijke feiten heeft, naast het succes van de anti-Israëlische, 'anti-Zionistische', Islamo-fascitische en neo-Nazistische leugenpropaganda, te maken met het feit dat men weigert in te zien dat het hier niet om een territoriaal, maar om een religieus conflict gaat, nog even los van 'Dar al Islam' - het Islamitische begrip dat al het land dat ooit Islamitisch is geweest, voor altijd en eeuwig in het bezit van moslims moet blijven. De meeste wereldbewoners en met name de Europeanen negeren doelbewust de ernst waarmee de oproep in de Koran om iedere Jood te doden, waar deze ook maar te vinden is, opgevolgd wordt. Ook blijven ze gemakzuchtig onverschillig voor de met name in Iran bloedserieus genomen Islamitische eindtijdverwachting, die er vanuit gaat dat de Islamitische messias, de Mahdi, pas zal komen als éérst alle Joden zijn uitgeroeid.

Theoretisch gezien is er een eenvoudige manier om vrede te bereiken in het Midden Oosten: De Arabische landen moeten erkennen, dat het hen na drie oorlogen, twee intifada's en een al jaren aan de gang zijnde 'oorlog op afstand' door Iran nog steeds niet gelukt is om Israël te verslaan.

Laten ze accepteren dat dat kleine staatje aan de Middellandse Zee, een nietig reepje land vergeleken met hun eigen, uitgestrekte gebied, aan de Joden toebehoort. Daarbij is het niet meer dan eerlijk om het zogenaamde 'vluchtelingenprobleem' te schrappen, aangezien er 200.000 méér Joden uit hun huizen in de Arabische landen werden verdreven dan Palestijnen uit het pas opgerichte Israël - waarbij de meeste Palestijnen ook nog eens vrijwillig vertrokken.

Israël met hoofdstad Jeruzalem onomkeerbaar feit

Daarnaast is het in historisch opzicht niet meer dan logisch dat de Palestijnen hun belachelijke claim op Jeruzalem opgeven. Vóór 1948 waren de Rotskoepel- en Al Aqsa moskee van vrijwel geen enkel belang in de Islamitische wereld. Ze werden zó weinig bezocht, dat het Tempelplein vol stond met onkruid. Niet vreemd als bedacht wordt, dat de stad Jeruzalem niet éénmaal in de Koran wordt genoemd, maar door de hele geschiedenis heen altijd wél de belangrijkste heilige plaats van de Joden is geweest.

Ook wat betreft de historie van Jeruzalem veranderen de Palestijnen de geschiedenisboeken, door bijvoorbeeld te beweren dat de beide Joodse Tempels nooit hebben bestaan. Voor hen telt alleen het effect dat hun herhaaldelijke leugens op de internationale opinie hebben, waarbij ze er helaas terecht op rekenen dat de meesten niet weten dat vóor 1948 het eeuwenoude Joodse karakter van Jeruzalem alsmede het bestaan van de Joodse Tempels ook in de Islam erkende en onomstreden feiten waren.

Zowel in historisch als volkenrechterlijk opzicht is de Joodse staat Israël met Jeruzalem als hoofdstad een voldongen feit, dat nooit meer ongedaan kan en zal worden gemaakt. Van niet één land en volk kan redelijkerwijs verwacht worden zijn grenzen open te stellen voor een ander volk, dat primair als doel heeft om desnoods met geweld het land over te nemen en de bewoners te verjagen. Vreemd genoeg wordt dit echter wél van Israël verwacht; meer nog, Israël mag zich, getuige de internationale veroordelingen, niet eens verdedigen tegen openlijke agressie en terrorisme.

De begrijpelijke, maar naieve suggestie van sommige Westerlingen dat er dan maar één staat moet komen waarin beide volken vreedzaam met elkaar samenleven is mede daarom een non-optie, aangezien de Palestijnen nooit blijk hebben gegeven dit te willen en totaal niet geinteresseerd zijn in 'democratie' en 'vrije rechten', getuige bijvoorbeeld hun keus om zich te laten regeren door de Islamitische terreurbeweging Hamas. Het al eerder genoemde feit dat 1 miljoen Arabieren in vrede in Israël kunnen wonen en werken bewijst, dat de Joden en Israëli's wél in vrede kunnen en willen samenleven.

Eén gezamelijke staat, bijvoorbeeld 'Isralestine', betekent niets anders dan pure zelfmoord voor de Joden, en zal dan ook door geen enkele Israëlische regering ook maar één seconde overwogen worden.
Herstel en toekomst van Israël al duizenden jaren geleden voorzegd

Hoe het ook zal gaan, de duizenden jaren oude strijd tussen de nakomelingen van Izaäk en Ishmaël zal mogelijk binnenkort tot een geforceerd einde komen, als er een afgedwongen vredesverdrag zal worden gesloten. Als het echter exact volgens de Bijbelse profetiën zal blijven gaan, zal deze vrede echter van zeer korte duur zijn, waarna letterlijk de hel zal losbreken, en er een allesvernietigende strijd zal losbarsten waarin de hele wereld betrokken zal worden.

Volgens diezelfde Bijbel zal God alle landen en volken, die zich tegen Jeruzalem en Israël hebben gekeerd, uitermate zwaar straffen met de vreselijkste plagen. Je kunt dit totale onzin vinden, maar het blijft een onmiskenbaar feit dat het verreweg meest getergde, zwartgemaakte en vervolgde volk ter wereld, de Joden, volgens dezelfde duizenden jaren oude profetiën zijn teruggekeerd naar hun eigen land, en tegen alle logica in al 61 jaar stand weten te houden tegen een enorme overmacht. Niet dankzij de VS, zoals velen beweren, aangezien er nog nooit één Amerikaanse soldaat een kogel heeft afgevuurd ten bate van Israël, en ook de Amerikaanse militaire leveranties aan de Arabieren die aan Israël overtreffen (link is slechts één voorbeeld). Sterker nog, het is juist de VS geweest die Israël keer op keer heeft weerhouden om definitief af te rekenen met Amerika's rijke olievazallen en hun terreurvriendjes.

Met name in het Westen worden de ogen gesloten voor de religieuze dimensie, die echter al duizenden jaren het hart vormt van het conflict tussen de Arabieren en de Joden. Zolang dit niet wordt ingezien zullen de meeste Europeanen de leugens van de anti-Israëlische media blijven slikken, en blind en zonder enig inzicht blijven denken dat als de Palestijnen nu maar hun eigen staat krijgen, alle problemen zullen zijn opgelost.

De waarschijnlijk (al zeer) nabij zijnde toekomst zal naar mijn stellige overtuiging gaan uitwijzen, hoe gruwelijk deze vergissing geweest zal blijken te zijn.

 

De Joodse vlag van Palestina – 1939!
Auteur: United with Israel Staff


Palestijnse Vlag 1939

Een opgedoken foto uit de "Larousse French dictionary" van 1939 laat overduidelijk zien dat de Palestijnse vlag van zichtbare Joodse origine is. Een foto van deze vlag, was vastgelegd door Larousse in de appendix uit 1939 en éénmaal teruggevonden anno 2014 circuleert een foto van deze originele Joods Palestijnse vlag nu op het internet.

 De vlag, zoals gepubliceerd door factualisrael.com laat zien dat de Mageen Davied (de ster van David) zien, opgenomen was in genoemde dictionairy als een universeel erkend Joods symbool (verwerkt in een officiële vlag) dat ook gegraveerd staat in de (huidige) blauw-witte vlag van de staat Israël.

Credit: factualisrael.com